Fearless with cars and trucks

Deze peuter in spe ging den Ikea in Gent onveilig maken. 

Ideaal om zijne nieuwe trui te showen. Het plan was iets jongensachtig. En iets stoer! Oh en ook nog even hip als het niet teveel gevraagd was. Want mijn kleine man is stoer. En hip!

De "autootjes en bussen stof" was dus ideaal. En boordstof! Want er zijn weing naaidingen waar ik zo aan verknocht ben als aan boordstof. Easy peasy om te naaien en t ziet er übercool uit (al dus mijn bescheiden mening). En 't past altijd, nog zo'n voordeel. 

Om dan toch iets nieuws te proberen, begon ik aan een patroon uit de deze Ottobre (meer zelf t zelf het  bloesje van de cover). Leuk effect hoor zo'n raglanmouwen (voor wie niet weet wat raglanmouwen zijn, heb ik dit even fijn geWikipediat voor U. Zeg nu nog niet dat dit geen informatieve blog is)

Alleen moesten de mouwen dus precies passen aan de hals. Niet dus. Bovendien kreeg ik het met geen meter over Het Kind zijn hoofd. Gegil, gekrijs enzoverder. Een oplossing moest dus gezocht worden. 

De hulplijn Oma Jenny werd ingeroepen en die stikte er zowaar een rits in tussen mouw en halsje. Zodat Het Kind er vlotjes in past. Geen gegil en gekrijs meer als ik dit pulletjes uit de kast tover. Alleen nog maar bewondering 

 Now, enought with the talking, give me the cookie!!

Finally, cookies!!

Over hobby's die misschien een béétje uit de hand lopen...

Eigenlijk ben ik hopeloos te laat met dit stokje maarrrrr omdat ik nooit iets had wat je ook maar vaagweg kon omschrijven als een stoffenkast.
Maar dankzij gulle giften van mensen die met hun hobby stopten, menig bezoek aan het stoffenspektakel  , goedkope internetwinkels en Van Leuven, begint de verzameling toch enige vorm aan te nemen.
Vandaag toch de moed gevonden om al die zakken vol stof eens te organiseren. Restjes bij restjes, nog grote coupures bij elkaar, verloren naaischaren gevonden,ritsen bij ritsen, biais bij elkaar, knopen in verzamelbakjes et voila... ik bleek toch een hele kast vol te hebben. Ik was toch even verrast van de hoeveelheid die hier toch wel in huis ligt.
Gedaan dus met gezeur dat ik nooit geen stof heb :) Geen excuses meer. Ik zal maar eens beginnen zeker....

Lui? Ma neeeee gij, ik word ook nog eens een ijverig wijf....

Hoe damn, al een week niks gepost!!
Ik steek het op het lentezonneke. Maar ondertussen ben ik toch bezig geweest:
1) slaapzakske voor Broerke: in de hoop dat ie beter gaat slapen (missie geslaagd btw ge slaapt natuurlijk altijd beter in een gepersonaliseerd slaapzakske)

2) Tshirt voor zus: in de reeks 'romantische lente' met bloemekes. Patroontje uit de knippie van Feb/Maart 2011. Het modelleke dat ook de voorpagina sierde. Stofke Tossed Frogs Pink van Vanmarieke

3) Een truike voor Broer zodat het kind ook nog iets heeft om aan te doen he. Stofke Croco Brown van Vanmarieke. Het modelleke komt weer uit de Knippie feb/maart 11. De maat is ne 62 maar het is wel ne grote 62. Broerke moet nog een beetje groeien.

4)  Zomerkleedje voor Zus. Stofke van bij Van Leuven . Patroontje uit de Ottobre Zomer 2011.

Detailke: fornituurke met roodkapje van Vanmarieke

met hartjesknopjes....

5) En om mijn kinderen niet teveel te verwennen heb ik toch maar een rokske voor mezelf gemaakt. Met supergrote zakken want als opvoedster hebde die wel nodig (als mama trouwens ook). Niet superelegant maar wel superhandig. Patroontje komt uit Knipmode Maart 2011 en de stof is gewoon dunne jeans. Afgewerkt met zelfgemaakte rode biais. Valt het trouwens op dat ik de laatste tijd in mijn Rode Periode zit?

Man man, wat heb ik HARD GEWERKT!!
Want dan tel ik al de cadeaukes die ik voor andere mensen heb gemaakt dus niet mee.
Man man man, straks word ik ook nog een Ijverig Wijf....

16 plus

Na veel getwijfel: is dit rokske wel 16 plus- proof?
Uiteindelijk toch de knoop door gehakt! Ik voel er mij alvast 16 jaar in...
Da's ook al veel ...

Celebrate the boy 2011

Voila, mijn kleine man heeft ook iets zelfgemaakt. Dankzij haar en haar Celebrate the Boy project. Kwestie van ons mannelijk nageslacht niet te vergeten want eerlijk meisjeskleren maken is leuker maar dat ga ik niet luidop vertellen...
Ik had de stof eigenlijk gekocht voor een kruippakske maar dan mogde da patroon natuurlijk niet kwijt spelen. Enfin, 't is dus getransformeerd in een pulleke.
Dat kwam nog goed uit want dat doe je toch meer aan. En 't stofke is toch te dun voor de tijd van het jaar voor zo'n klein kindje.
Ik vond het niet zo simpel om te maken. 't Is echt wel klein zo'n maatje 62. Zelf al is het wat uitgemetn 'op de groei' want anders steek ik daar zoveel werk in en doet hij het een keer aan.
Dat laatste is trouwens niet onrealistisch want hij had het tijdens zijn fotoshoot nog geen 5 minuten aan en hij had het al ondergekotst.
De ondankbare!! (Enfin, hij heeft toch braaf gewacht tot na de foto's, zelf al zijn die zo onscherp als wat, er is echt geen fotograaf aan mij verloren gegaan)

Eigenlijk is het ni schoon dat ik deze foto plaats maar 

ik vond zijn snoet wel kostelijk...

Spring is in the air

Met al de communie's, trouwfeesten en gewoon omdat het bijna lente is...
Een lentejurkske...

Carry me Baby

In het kader van Valentijn en fysiek dicht bij uw geliefden zijn: vandaag dus de draagdoek!!
Ik ben geen buggy mama, ik ben een draagzak mama.
Veel handiger: minder duur dan een buggy, je hebt 2 handen vrij én vooral géén gezeul meer wanneer het voetpad voor de zoveelste keer opengebroken/ belemmerd is met vuilniszak/ongelukkig geplaatst verkeersbord/gewoonweg onbestaand blijkt te zijn. Mens, ik heb nogal gevloekt toen ik met een dikke buik rond liep en bijgevolg genoodzaakt was om mijn kind in een buggy te vervoeren. Gelukkig is de buik nu weer wat platter en zijn we weer draagzakproof.
Voor mijn eerste kindje heb ik mij een Tricot-slen en een Tricotti aangeschaft. Ik ben van beiden content maar bij de slen is het best een ingewikkeld gedraai en zo. Niet zo practisch als je bvb buiten staat en het regent. Ik weet niet hoe handig andere moeders er bij zijn maar als hij los kwam en ik moest hem opnieuw omdoen, werd hij altijd vuil omdat de uiteinden op de grond sleepten.
De tricotti heb ik van iemand geleend en die bleek wat te groot te zijn voor mij. Ik kan er mij dus niet mee bukken want anders zou de baby eruit vallen. Niet echt een optie dus.
Via de moderne tijd en middelen (jawel Facebook dus) vond ik de Lily Balou. En nu blijkt: ik vind hem ZALIG!!! Schoon ontwerpke, eenvoudig om rond je doen... Alle alleen maar voordelen. Ik zou hem iedereen aanraden. Ook ons oudste (van 20 mnd) kan ik er gemakkelijk in vervoeren).
't Enigste nadeel aan draagdoeken is dat ik ze wel duur vind voor wat uiteindelijk een lap stof is. Dus ik heb er een gekocht, schaamteloos het patroon overgetekend en zelf in elkaar gestikt.
Het stikwerk hield niks in: gewoon afmeten wat je taille-schouder lengte is, patroon overtekenen, stof uitknippen en stikken. Als stof gebruikte ik twee stevige katoentjes in een leuk patroontje.
In welgeteld een uurtje stak hij in elkaar. Easy peasy. En nu heb ik er twee, de gekochte en de zelfgemaakte. Handig als er eentje vuil wordt (gebeurt vaak met een baby).
Nu nog een Mei Tai en mijn collectie draagzakken is compleet!! Dan kan ik de kleine vooraan dragen en de grootste op de rug. Ben ik helemaal ingesteld als draag-ezel.
De voordelen van draagdoeken zal Eva van de Doekentheek u eens uit de doeken doen zie (haha, flauwe woordspellingen troef vandaag).